Dokumentacja
Szukaj

    GPS Kamera 55. Ostrość: stuknięcie, blokada, zapis i ustawianie ręczne.

    Wersja 5.3
    App Store

    Do większości zdjęć ciągły autofokus jest w sam raz i nic tutaj nie trzeba zmieniać. Pomocy potrzebują ujęcie powtarzalne i ujęcie przez szybę: za przednią szybą autofokus miota się między szkłem a drogą, a półka, którą fotografujesz co tydzień, za każdym razem wychodzi trochę inaczej. Aplikacja daje całą drabinę — stuknięcie, blokadę, pozycję zapisaną raz i przywoływaną później oraz skalę, która ustawia obiektyw dokładnie tam, gdzie chcesz.

    Stuknięcie, aby ustawić ostrość

    Pojedyncze stuknięcie obrazu wyznacza tymczasowy punkt ostrości. Żółty kwadrat pokazuje, gdzie trafiło, a punkt znika sam: przy zmianie kadru, przy zmianie obiektywu albo trybu zapisu oraz przy ponownym starcie aparatu. Nic nie jest zapamiętywane, a ostrość wraca do ciągłego autofokusu. Tak działa stuknięcie domyślnie; jeśli przypiszesz Pojedyncze stuknięcie do migawki w Sterowaniu wizjerem , przestanie ostrzyć.

    Przycisk AF

    Przycisk AF znajduje się na dole paska przy lewej krawędzi wizjera, a tuż nad nim plakietka zoomu. Jest obecny przy każdym obiektywie, który potrafi zablokować ostrość, i obok liter pokazuje bieżący stan: otwarta kłódka to ciągły autofokus, zamknięta kłódka na żółtym tle to zablokowana ostrość, a celownik na żółtym tle to blokada na zapisanej pozycji.

    Lewa krawędź wizjera: przycisk AF z otwartą kłódką, a nad nim plakietka zoomu z 1x i 24MM


    • Stuknięcie blokuje lub odblokowuje ostrość. Przy ustawieniu Stuknięcie pokazuje stan · Przytrzymaj: opcje stuknięcie tylko informuje, co robi ostrość — wtedy przypadkowe muśnięcie uchwytu na szybie niczego nie zmieni.
    • Przytrzymanie zawsze otwiera opcje ostrości, cokolwiek robi stuknięcie.

    Zablokuj ostrość

    Blokada zatrzymuje obiektyw tam, gdzie jest. Ekspozycja nadal się dostraja, więc wjazd do tunelu albo nisko zawieszone słońce i tak dadzą użyteczne ujęcie — zatrzymuje się tylko ostrość.

    Są trzy sposoby: stuknąć przycisk AF, przytrzymać go i wybrać Zablokuj ostrość albo użyć gestu przypisanego do Zablokuj ostrość w Sterowaniu wizjerem . Potwierdzenie nazywa fizyczny obiektyw i jego pozycję ostrości.

    Przycisk AF w stanie blokady — żółty, z zamkniętą kłódką — oraz potwierdzenie „Ostrość zablokowana · Szerokokątna · 42 %”


    Zwykła blokada zostaje na kamerze automatycznej i zatrzymuje obiektyw, który już pracuje, więc obraz nie drgnie. Blokada na dokładnej pozycji — Zablokuj na zapisanej ostrości, Ustaw ostrość ręcznie albo blokada przywrócona przy starcie — musi przełączyć się na ten fizyczny obiektyw i przy odblokowaniu wraca do kamery automatycznej; obraz przy każdej takiej zmianie na chwilę zamiera.

    Dopóki ostrość jest zablokowana, stuknięcie w obraz jest ignorowane, więc dotknięcie uchwytu na szybie nie odciągnie ostrości. Po odblokowaniu wraca zwykły autofokus, a razem z nim stuknięcie.

    Zmiana obiektywu zdejmuje blokadę. Wybierz inną ogniskową na pasku, przełącz się na aparat przedni albo stuknij stopień należący do innego obiektywu — kamera odblokuje i wykona zmianę: Ostrość odblokowana · Zmieniono obiektyw. Stopień stuknięty na już pracującym obiektywie zmienia tylko zoom, a blokada zostaje.

    Opcje ostrości

    Przytrzymaj przycisk AF. Pierwszy wiersz to stan — Ostrość: Ciągły autofokus, Zablokowane albo Zablokowano na zapisanej ostrości, wraz z obiektywem i pozycją, jeśli są. Niżej są działania i skrót do ustawień Sterowanie wizjerem. Jeśli bieżący obiektyw ma zapisaną ostrość, menu może być wyższe niż ekran — przewiń je do ostatnich wierszy.

    Opcje ostrości otwarte z przycisku AF: „Usuń zapisaną ostrość”, „Zablokuj na zapisanej ostrości”, „Zaktualizuj zapisaną ostrość”, „Ustaw ostrość ręcznie”, „Zablokuj ostrość” oraz wiersz stanu


    Własna ostrość

    Zapisz bieżącą ostrość zapamiętuje pozycję, na której obiektyw jest teraz. Ustaw ostrość na półkę, bramę albo licznik, przytrzymaj przycisk AF i wybierz tę pozycję; wiersz zmieni się na Zaktualizuj zapisaną ostrość, a Zablokuj na zapisanej ostrości będzie w każdej chwili przywracać ten obiektyw do tej samej pozycji — przełączając się na niego, jeśli jesteś gdzie indziej. Usuń zapisaną ostrość ją kasuje. Dopóki blokada stoi na zapisanej pozycji, przycisk AF pokazuje celownik.

    Zapisana ostrość należy do jednego fizycznego obiektywu: szerokokątny może mieć własną, a teleobiektyw inną. Podpisy nazywają obiektyw i wartość, na przykład Szerokokątna · Zapisana pozycja 35 %. Te procenty to pozycje silnika ostrości, a nie odległości — na większości obiektywów 100 % leży za nieskończonością. Czytaj je jako liczbę, do której można wrócić, a nie jako metry.

    Ustaw ostrość ręcznie

    Do sceny, na której autofokus nigdy się nie zatrzymuje — przednia szyba nocą, obiekt za kratą — ustaw obiektyw sam. Przytrzymaj przycisk AF i wybierz Ustaw ostrość ręcznie.

    Otwarta skala ostrości przy lewej krawędzi: „Daleko” u góry, „Blisko” u dołu, znaczniki autofokusu i zapisanej pozycji, odczyt 59 % oraz przyciski zamknięcia i zapisu


    Skala zajmuje przy lewej krawędzi miejsce paska obiektywów. Przesuwaj ją i patrz na obraz; odczyt pod spodem podaje pozycję. Dwa znaczniki przeskakują prosto do wartości — AF, tam gdzie był autofokus w chwili otwarcia skali, i celownik, zapisana pozycja tego obiektywu — a przycisk zapisu zapamiętuje to, gdzie jesteś teraz. ✕ zamyka skalę i zachowuje ostrość; odblokowuje przycisk AF (albo twój gest blokady).

    Otwarcie skali najpierw tworzy blokadę na dokładnej bieżącej pozycji, więc na kamerze automatycznej aplikacja przełącza się na fizyczny obiektyw i obraz na moment zamiera. Panel chowa się sam po kilku sekundach bez dotyku, a blokada zostaje; przytrzymaj AF i wybierz pozycję ponownie, aby go przywrócić. Dopóki kamera się uruchamia, działanie jest odrzucane (Aparat nie jest gotowy), a na aparacie przednim i na każdym obiektywie o stałej ostrości wiersz jest nieaktywny i mówi dlaczego.

    Zdjęcia przez szybę

    Aby objąć szeroki widok podczas jazdy, spróbuj obiektywu ultraszerokiego, jeśli Twoje urządzenie go ma, i wybierz ten fizyczny obiektyw na pasku obiektywów , żeby aparat nie zmieniał go sam. Jeśli autofokus ciągle łapie szybę albo deskę rozdzielczą, ustaw ostrość na drogę, sprawdź na ekranie, że jest ostra, i dopiero wtedy zablokuj ostrość. Jeśli autofokus w ogóle nie znajduje użytecznej pozycji, ustaw ostrość ręcznie i zapisz sprawdzoną pozycję dla tego obiektywu.

    Blokada zamraża obiektyw tam, gdzie już jest. Nie ustawia ostrości za Ciebie i nie powie Ci, czy to, co zablokowałeś, jest ostre — dlatego sprawdzenie idzie pierwsze.

    Ostrość przy starcie

    Ostrość przy starcie w Sterowaniu wizjerem decyduje, co robi ostrość przy każdym otwarciu aparatu: Wył., czyli zwykły autofokus, albo Przywróć ostatnią blokadę, czyli pozycja zablokowana ostatnio, na tym samym obiektywie.

    Sekcje „Ostrość”, „Przycisk AF” i „Przycisk mikrofonu” w ustawieniach sterowania wizjerem


    Obiektywy, które nie blokują ostrości

    Niektóre obiektywy w ogóle nie mają silnika ostrości. Aparat przedni to jeden z nich. Na iPadach i na iPhone’ach spoza serii Pro jest nim także ultra szerokokątny: przy 0,5x przycisku AF po prostu nie ma na ekranie, a Ustaw ostrość ręcznie jest wyszarzone z komunikatem Ultra szerokokątna ma stałą ostrość. Powiększ do 1x albo wybierz inną ogniskową na pasku obiektywów , a przycisk wróci. Na iPhonie Pro ultra szerokokątny ostrzy jak pozostałe.

    Kopia zapasowa

    Wszystkie ustawienia ze strony Sterowanie wizjerem wędrują z kopią zapasową ustawień aplikacji, w grupie Sterowanie wizjerem — zobacz Kopia zapasowa/udostępnianie ustawień aplikacji . Zapisana ostrość jest właściwością aparatu tego iPhone’a i nie wchodzi w jej skład.

    Powiązane tematy